کربلا!

مي شود؟

فقط يک بار!

و بار آخر باشد!

و المستشهدين بين يديه تو باشم!

 

پايان کار من شد آني که تو گفتيبا اذن تو امسال اگر مشهد نميرمپاي پياده اربعين کرب و بلا رااز دست تو با لطف آن مادر بگيرم..........................................دلم امشب چه هوايي شده استگوشه دنج دار الحجه ي توسر به روي شانه ي ديواراشک هايم کنار خانه ي تو...چه کسي گفته آرزو عيبستمگر آرزو به جز تو شود؟مگر عشقي به جز خراسان هست؟که خيالم به سوي او بدود... 

و محرم آمد...آمد آن موعد معهودحسين آمدبا زينبشبا عباس و اکبرشبا علي اصغر و سه ساله هايشآمده به قربانگاه تا قرباني کندآنچه را که دارداين بار نه خوابي در کار استنه فرود آمدن گوسفندي به جاي ذبيححسين کار نا تمام ابراهيم را بايد تمام کندبه قربانگاه ببرد پسرانش را...اما اين چه امتحاني استکه هيچ پيامبري را تا کنون با آن نيازماييده انداسارت حرم حسين اگر سخت تر ازقرباني کردن پسرانش نباشد کمتر نيستاسارت دختر غيرت الله عقيله بني هاشم يک طرفقرباني کردن عباس و علي هايش طرف ديگر!حسين آمدهنوز صدايش در تاريخ مي پيچدهل من ناصر ينصرني؟کيست ياري کننده؟!بشنو...پاسخش را